To κύπελλο στον Πύργο τον Λευκό!

Σε ένα από τα πιο όμορφα γήπεδα της Ελλάδας, έγινε ο ημιτελικός

αγώνας κυπέλλου, ανάμεσα στην Κύμη, άπειρη αλλά άκρως

ανταγωνιστική ομάδα, με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ, ομάδα με τεράστια

ιστορία στην χρυσή δεκαετία τoυ 90, με τίτλους και πολλές

διακρίσεις.

Ο ΠΑΟΚ, μετά από 20 βασανιστικά χρόνια, αν και είχε και μερικές

ευκαιρίες ξανά, έχει πλέον ευκαιρία για έναν τελικό.

Σε μία πολύ δύσκολη οικονομική χρονιά, ο ΠΑΟΚ, κατάφερε να

περάσει στους 16 της Ευρώπης και να παίξει σήμερα, ημιτελικό

κυπέλλου, και να είναι ψηλά και στο ελληνικό πρωτάθλημα(που να

είχε και φράγκα!!!).

Το παιχνίδι όπως το περιμέναμε εμείς οι μπασκετικοί, ήταν αργό

και με πολλά λάθη, αλλά και με αρκετά τρίποντα , για να δούνε

ποιος είναι «ζεστός».

Ενώ στα πρώτα 7 λεπτά, το σκορ είναι 7-18, χωρίς κάτι σπουδαίο,

ο ΠΑΟΚ απλά παίζει μπάσκετ υπομονής, ενώ η Κύμη, βιάζεται και

κάνει πολλές λάθος επιλογές στην επίθεση, ενώ ο Μαργαρίτης

κάνει φοβερά πράγματα, από τον όχι καλό Χρυσικόπουλο, που

πήρε την θέση και με την άμυνα, του έκλεισε όλη τη ρακέτα.

Βλέποντας το παιχνίδι από την τηλεόραση, ξύπναγαν μνήμες από

το Final 4 του 1999, και βλέπω τα παιδιά του ΠΑΟΚ, να

γυαλίζουν τα μάτια τους, όπως ακριβώς τα δικά μου και των

συμπαικτών μου, πριν από 20 χρόνια, και αυτά να μαρτυράνε, ότι

δεν υπάρχει περίπτωση να το χάσω αυτό το ματς σήμερα.

Ο ΠΑΟΚ παίζει για το όνομα του και την ιστορία του, με

ουσιαστικό μπάσκετ, την ομάδα κολλημένη στο πλάνο του

προπονητή, με υπομονή και καθόλου τραβηγμένο μπάσκετ, ο κάθε

παίκτης, ακριβώς στην τέλεια απόσταση, ώστε να ανοίξουν την

επίθεσή τους και να περιμένουν την κατάλληλη στιγμή να

σκοράρουν.

P.S: Έχει φτάσει ημίχρονο και ο σκηνοθέτης με κάνει πλάκα;